Dit zijn wij (copy) (copy)

Dit zijn wij

Pauline is kinderambassadeur voor Het Gehandicapte Kind

Dit zijn wij: ouder(s) en kind vertellen over thuis, school, hobby’s én over hoe zij omgaan met leven met een beperking.

Ze is dol op haar konijn Nijntje en zit op paardrijden. Pauline (10 jaar) woont samen met haar broer Rubén (14 jaar) en haar ouders in Bunschoten. Pauline is een meisje met pit en ambitie. Moeder Zoraida: “Ik wil dat Pauline trots is op wie ze is en haar weg vindt.” Redacteur Corina Mos ging op bezoek.

Tekst en foto’s: Corina Mos

Haar eigen kamer is beneden, met een schuifdeur. Het resultaat van het harde werken van haar ouders. Konijn Nijntje zit prinsheerlijk op haar bed. Haar ouders houden ook van konijn, maar minder van de snoeren die ze zijn verloren door het enthousiaste geknabbel van Nijntje. Adapters, telefoonopladers, computersnoeren.. “Oef!” zucht vader Jaco. “Maar hij is wel lief!” Een knap staaltje van ‘persoon’ konijn scheiden van zijn minder aangename eigenschappen. Het goede behouden en voor het slechte een oplossing vinden. Nu is alles weggewerkt. Er wordt niet meer geknabbeld aan snoeren. Een vrij konijn zonder hok maar met een eigen zindelijk toilet. Er zit voor haar ouders ook een berg werk in hun visie om Pauline niet in het hokje “gehandicapt” te laten opgroeien. Het levert veel moois op.

Mensen helpen

Haar broer weet nog niet wat hij wil worden. Pauline wel. “Ik wil psycholoog worden, want ik wil mensen helpen”. Het zit haar waarschijnlijk ingebakken, anderen willen helpen. Een paar jaar geleden zag ze een tv-programma over Het Gehandicapte Kind (voorheen NSGK). “Dát wil ik mama, kinderambassadeur zijn!” Afgelopen jaar gaf ze zich op en in november won ze de verkiezing samen met nog drie andere kinderen met een uitstekende boodschap:

“We hébben dan wel een handicap, maar we zijn gewoon! We willen gewoon samen naar school, niet aangestaard worden als een attractie, niet genegeerd door kinderen van onze leeftijd en door andere ouders weggehouden worden om een speelmaatje te worden met hun zoon of dochter! We willen speeltuinen waar ook wij kunnen spelen en ontmoeten. We willen samen spelen en niet eenzaam zijn achter het raam. Niet ver weg met een busje naar school. We willen erbij horen! We willen niet ongevraagd geholpen worden of als een soort pop gebruikt worden, we willen door volwassenen gewoon worden aangesproken en niet als een baby’tje. We willen dat er met óns gepraat wordt, en niet over ons hoofd heen met onze ouder. Met ons hoofd is niets mis, ik denk, ik praat! Ik ben méns, net als jij!” Zo! Die verklaring staat! Een waarheid als een koe (of als een vrij konijn?). Hoe meer die waarheid de wereld in wordt geslingerd, hoe meer “normale” reacties, hoop ik.

Een nieuwe visie kost tijd

Ik schrik een beetje. Mijn zoon van 24, geboren met spina bifida, had hetzelfde kunnen zeggen! Is er dan niets veranderd? Wat er veranderd is, is dat er meer oog voor is en dat er ook actie wordt ondernomen. Er komt een maatschappelijke visie dat je kinderen met een handicap niet ‘apart moet houden’. Maar het sámen moet nog steeds bevochten worden. Voorheen was bijna ieder kind met een beperking ‘zielig gehandicapt’. Aparte scholen, aparte begeleiding, soms niet thuiswonend, maar opgevoed door professionals. Nu is alles een kwestie van balans, waar komt dit kind met deze ouders het beste tot zijn recht. Balans, visie en mogelijkheden om zo gewoon mogelijk te leven. Hulp daar waar nodig is, aanspreken op eigen kracht waar dit kan. Zoals de kinderen zélf zeggen: we zijn gewóón, net als jij. We hebben dezelfde behoeftes aan vriendschappen, meedoen en gelijkwaardig zijn. Het kost tijd om een mentaliteit te veranderen, en bergen inzet. Hoe meer kinderen zich laten horen, hoe gewoner het wordt om samen naar school te gaan. Méér Paulines graag!

Strijdlustig

Aan haar ligt het niet. Een sprankelende dame met een stevige agenda. Andere kinderen moeten misschien wennen aan een rolstoel of dat je er net even anders uitziet. “Maar als we elkaar niet op school tegenkomen, waar dan wel? Dan wennen ze er nóóit aan”, zegt ze strijdlustig. “Pesten? Als ze me willen pesten zei ik ‘jij bent dom, ik ben slimmer, ik pest niet!’ Pauline zit op de reguliere basisschool in groep 6. Veel hangt af van de meester of juf. En van de ouders in een groep. Als ouders al bij voorbaat hebben bedacht dat ze kinderen met een beperking willen uitsluiten heb je het moeilijker. Veel vooroordelen moeten worden opgeruimd. De angst van ouders dat hun kind minder aandacht krijgt in een klas die inclusie voorstaat. Het is kijken naar kansen en mogelijkheden, niet naar moeilijkheden. Die vallen vaak best wel mee. Gelukkig is dat nu al helemaal anders bij Pauline op school. Er is geen kind op Pauline’s school die nog gek opkijkt van een rolstoel. Die weten dat er iemand met een hoofd in zit.

‘Ik heb nu échte vriendinnen op school’

Pauline

Echte vriendinnen

Pauline: “Ik heb nu échte vriendinnen op school, we doen van alles samen en ze helpen me niet meer onverwacht als ik dat niet wil. Met sporten trokken ze me eens aan mijn rolstoel zómaar achteruit, omdat we anders niet zouden winnen! Het meest vreselijke als je in een rolstoel zit want je hebt er geen macht over en het overkomt je ineens. Met mijn moeder, de juf en de twee meisjes die dit deden hebben we alles uitgepraat. De juf trok heel hard aan de trui van de meisjes, zodat ze bijna van hun stoel vielen. Ze schrokken, die meisjes. Nou, zei de juf, nu gebeurt er bij jullie hetzelfde als toen jullie Pauline aan haar rolstoel wegtrokken! Dat is geen fijn gevoel hè? Het gevoel was met deze actie van juf duidelijker geworden dan 1000 woorden konden doen!”

Het kwartje viel bij de meisjes! Nu vrágen ze aan Pauline of ze hulp nodig heeft. Nooit zullen ze zomaar haar rolstoel duwen. En als er iets op de grond ligt dat Pauline op moet rapen en ze vraagt aan een klasgenoot of die het voor haar wil oprapen zegt die: “Doe het zelf! Doe je anders ook altijd!”

‘Pauline moet het in de gewone wereld zien te redden’

Moeder Zoraida

De echte wereld is niet aangepast

Haar moeder Zoraida vertelt: “Ze is ook een poosje naar de mytylschool geweest. Ze zijn er erg goed hoor, alles is er: ergo, fysio, alle soorten fietsen, logopedie, allerlei apparaten, maar het voelt niet goed voor ons. Het is een eiland waar alles kan en waar alles verzorgd wordt. Alle vloeren zijn glad en er zijn geen drempels. Zo is de wereld niet. Pauline moet het in de gewone wereld zien te redden. Die is niet altijd even aardig en voorkomend. Daar liggen stoeptegels los, en word je gepest, buitengesloten. Daar moet je opboksen tegen vooroordelen. Ik wil dat Pauline kracht opbouwt en trots is op wie ze is, haar weg vindt en er aan went hoe het er in de gewone wereld aan toe gaat. Dat moet ze ook als wij niet meer voor haar zorgen. Ze moet sterk en volwassen worden, met een eigen baan, inkomen en woning! Dan helpt het niet als je op een eiland bent opgegroeid waar alles aan jou is aangepast. De echte wereld is niet aangepast.”

Pauline is 10 jaar en geboren met spina bifida L2/3. Ze moet dagelijks darmspoelen en katheteriseren, en ze heeft een drain.

Kinderambassadeurs

Er is een prachtige uitzending van de finale van de kinderambassadeurs van Het Gehandicapte Kind, coronaproef opgenomen met DJ 538, Douwe Bob, de directeur van het fonds, een goochelaar en Lucille Werner.

Het Gehandicapte Kind heeft een slogan: Samen Leren, Samen Spelen, Samen sporten! Pauline draagt het met verve uit! Voor meer informatie over het Gehandicapte Kind:


    Warning: Undefined array key -1 in /var/hpwsites/u_twindigital_html/website/html/webroot/magazine.sbhnederland.nl/wp-content/plugins/diziner-core/lib/TwinDigital/Diziner/Core/Post.php on line 965
  • Dit zijn wij (copy) (copy)

    Vorige artikel

    Warning: Undefined array key 0 in /var/hpwsites/u_twindigital_html/website/html/webroot/magazine.sbhnederland.nl/wp-content/plugins/diziner-core/lib/TwinDigital/Diziner/Core/Post.php on line 928
  • Dit zijn wij (copy) (copy)

    Volgende artikel

Contact

SBH Nederland
Randhoeve 221
3995 GA HOUTEN

Telefoon: 030 – 245 90 90
(ma t/m vrij van 9.00 tot 18.00 uur)
E-mail: info@sbhnederland.nl

Aanmelden voor de nieuwsbrief

Word donateur

Word vrijwilliger

Word lid

© SBH Nederland 2021